&nbsp;

<img class="alignnone wp-image-138 size-full" src="http://fu.unsa.ba/wp-content/uploads/2015/11/slika.jpg" alt="slika" width="248" height="250" />

[gallery link="file" ids="1811,1858,1816"]

Pod pojmom Cjeloživotnog učenju se misli na svaku aktivnost učenja tokom "cijeloga života" radi unaprjeđenja znanja, vještina i kompetencija u okviru ličnog - profesionalnog djelovanja. To se odnosi na učenje u svim životnim dobima od rane mladosti do starosti a i u svim oblicima formalnog, neformalnog itd.

S tim u vezi je oformljen CENTAR ZA CJELOŽIVOTNO UČENJE  kao podorganizacionu jedinicu Fakulteta za upravu sa ciljem obrazovanja i unaprjeđivanja znanja kod ljudi svih dobi.
Ovaj koncept je zamišljen da uspostavi učenje u svim životnim razdobljiman kako bi polaznik bio u toku sa najnovijim trendovima iz oblasti u kojoj se educira. Također, ovo podrazumjeva i ponavljanje znanja, vještina i kompetencija nekad prije ustanovljenih uz najnovija iskustva polaznika.

Uz koncept cjeloživotnog učenja najčešće se vezuju ciljevi ekonomske prirode, tj. postizanje veće konkurentnosti i kurentnosti na tržištu rada. S druge strane ne smiju se zanemariti jednako važni ciljevi koji pridonose aktivnijoj ulozi pojedinca u društvu. Ti su ciljevi poticanje društvene uključenosti, razvoj aktivnoga građanstva te razvijanje individualnih potencijala pojedinaca.

Često se pojam cjeloživotno učenje zamjenjuje izrazom cjeloživotno <strong>obrazovanje</strong>, ipak važno je istaknuti da su ta dva pojma različita.

Obrazovanje obuhvata samo organizovano učenje, a učenje je širi koncept koji uključuje i nenamjerno, neorganizirano i spontano sticanje znanja te se može provoditi cijeli život. Krajem devedesetih godina prošlog stoljeća afirmiše cjeloživotno učenje kao odgovor na sve prisutniju globalnu ekonomsku krizu. Od tada se fokus sa obrazovanja, koje je institucionalizirani i organizirani proces, pomjera na cjeloživotno učenje, koje uključuje sve oblike učenja u svim životnim okolnostima.

U proteklih četrdeset godina cjeloživotno učenje se od početne ideje razvilo u dominantno načelo i orijentaciju razvoja brojnih nacionalnih obrazovnih sustava. Njegova važnost ističe se u nizu međunarodnih akcionih planova, deklaracija, dokumenata i konferencija (npr. Deklaracija UNESCO-ove konferencije: Poziv na akciju Sofija, Memorandum Europske komisije o cjeloživotnom učenju, ostali dokumenti Europske komisije: Stvaranje jedinstvenog europskog prostora cjeloživotnog učenja, Nikada nije prekasno za učenje, Akcioni plan za obrazovanje odraslih: Uvijek je dobro vrijeme za učenje, i drugi ).

Program cjeloživotnog učenja poznatiji u Evropi kao "<em>Lifelong Learning Programme</em>"  također je jedan od programa Europske unije za obrazovanje i stručno osposobljavanje.

&nbsp;

<strong>Cjeloživotno učenje</strong>

Pod pojmom Cjeloživotnog učenju se misli na svaku aktivnost učenja tokom "cijeloga života" radi unaprjeđenja znanja, vještina i kompetencija u okviru ličnog - profesionalnog djelovanja. To se odnosi na učenje u svim životnim dobima od rane mladosti do starosti a i u svim oblicima formalnog, neformalnog itd.

S tim u vezi je oformljen CENTAR ZA CJELOŽIVOTNO UČENJE  kao podorganizacionu jedinicu Fakulteta za upravu sa ciljem obrazovanja i unaprjeđivanja znanja kod ljudi svih dobi.
Ovaj koncept je zamišljen da uspostavi učenje u svim životnim razdobljiman kako bi polaznik bio u toku sa najnovijim trendovima iz oblasti u kojoj se educira. Također, ovo podrazumjeva i ponavljanje znanja, vještina i kompetencija nekad prije ustanovljenih uz najnovija iskustva polaznika.

Uz koncept cjeloživotnog učenja najčešće se vezuju ciljevi ekonomske prirode, tj. postizanje veće konkurentnosti i kurentnosti na tržištu rada. S druge strane ne smiju se zanemariti jednako važni ciljevi koji pridonose aktivnijoj ulozi pojedinca u društvu. Ti su ciljevi poticanje društvene uključenosti, razvoj aktivnoga građanstva te razvijanje individualnih potencijala pojedinaca.

Često se pojam cjeloživotno učenje zamjenjuje izrazom cjeloživotno <strong>obrazovanje</strong>, ipak važno je istaknuti da su ta dva pojma različita.

Obrazovanje obuhvata samo organizovano učenje, a učenje je širi koncept koji uključuje i nenamjerno, neorganizirano i spontano sticanje znanja te se može provoditi cijeli život. Krajem devedesetih godina prošlog stoljeća afirmiše cjeloživotno učenje kao odgovor na sve prisutniju globalnu ekonomsku krizu. Od tada se fokus sa obrazovanja, koje je institucionalizirani i organizirani proces, pomjera na cjeloživotno učenje, koje uključuje sve oblike učenja u svim životnim okolnostima.

U proteklih četrdeset godina cjeloživotno učenje se od početne ideje razvilo u dominantno načelo i orijentaciju razvoja brojnih nacionalnih obrazovnih sustava. Njegova važnost ističe se u nizu međunarodnih akcionih planova, deklaracija, dokumenata i konferencija (npr. Deklaracija UNESCO-ove konferencije: Poziv na akciju Sofija, Memorandum Europske komisije o cjeloživotnom učenju, ostali dokumenti Europske komisije: Stvaranje jedinstvenog europskog prostora cjeloživotnog učenja, Nikada nije prekasno za učenje, Akcioni plan za obrazovanje odraslih: Uvijek je dobro vrijeme za učenje, i drugi ).

&nbsp;

Program cjeloživotnog učenja poznatiji u Evropi kao "<em>Lifelong Learning Programme</em>"  također je jedan od programa Europske unije za obrazovanje i stručno osposobljavanje.

&nbsp;